Bu şeirin və ya hekayənin və ya daha uzun bir mətn istəyirsən?
Ata Şeiri ve Şiir Sözleri - Tevfiye Değmez Kömüş Köylüye - TikTok
Həmin gecə Kənanın ən ağır günlərindən biri idi. İşləri yolunda getmir, özünü tənha və gücsüz hiss edirdi. Qəfil masanın küncündə atasının illər öncə ona hədiyyə etdiyi saatın zəngi çaldı. Bu saat çoxdan işləmirdi, amma sanki bir anlıq canlanmışdı. Kənan gülümsədi. O an anladı ki, atası fiziki olaraq yanında olmasa da, onun nəsihətləri, verdiyi sevgi və duaları hər zaman onun ən böyük dayağı olacaq.
Kənan masanın üzərinə qoyduğu köhnə dəftəri açdı. Atasının vaxtilə ona yazdığı qeydlərə baxdı. Bir yerdə belə yazılmışdı: "Çətinliyə düşəndə göylərə bax, ruhum sənə hər zaman bir işıq göndərəcək."
Axşamın alaqaranlığı otağa çökəndə, Kənan pəncərənin önündə dayanıb bayırdakı yağışa baxırdı. Hər dəfə yağış yağanda atasının ona: "Yağış bərəkətdir, oğul, torpaq doyur ki, bizə ruzi versin," — dediyini xatırlayırdı. İndi isə o səsdən geriyə yalnız divardakı köhnə şəkildəki gülüş və qəlbindəki sızlayan bir həsrət qalmışdı.
"Darıxıram" sözü bəlkə də azdır,Sənli xatirələr bir bütöv yazdır.Dualarım sənlə, ruhun şad olsun,Məkanın cənnətdə, yerin nur olsun.
Deyirdin: "Böyü sən, dayağım olarsan",İndi boyun yetir, sən yoxsan, Ata.Dünyanın yükünü tək daşıyıram,Çiynimdə ağır bir qəm yoxsan, Ata.
Gözüm hər tərəfdə səni axtarır,Xəyalın qarşımda durur, boylanır.Sənsiz bu otağın şamı da sönüb,Hər künc-bucağında adın səslənir.
Ataya Aid Seir Darixiram Ata (2027)
Bu şeirin və ya hekayənin və ya daha uzun bir mətn istəyirsən?
Ata Şeiri ve Şiir Sözleri - Tevfiye Değmez Kömüş Köylüye - TikTok
Həmin gecə Kənanın ən ağır günlərindən biri idi. İşləri yolunda getmir, özünü tənha və gücsüz hiss edirdi. Qəfil masanın küncündə atasının illər öncə ona hədiyyə etdiyi saatın zəngi çaldı. Bu saat çoxdan işləmirdi, amma sanki bir anlıq canlanmışdı. Kənan gülümsədi. O an anladı ki, atası fiziki olaraq yanında olmasa da, onun nəsihətləri, verdiyi sevgi və duaları hər zaman onun ən böyük dayağı olacaq. Ataya Aid Seir Darixiram Ata
Kənan masanın üzərinə qoyduğu köhnə dəftəri açdı. Atasının vaxtilə ona yazdığı qeydlərə baxdı. Bir yerdə belə yazılmışdı: "Çətinliyə düşəndə göylərə bax, ruhum sənə hər zaman bir işıq göndərəcək."
Axşamın alaqaranlığı otağa çökəndə, Kənan pəncərənin önündə dayanıb bayırdakı yağışa baxırdı. Hər dəfə yağış yağanda atasının ona: "Yağış bərəkətdir, oğul, torpaq doyur ki, bizə ruzi versin," — dediyini xatırlayırdı. İndi isə o səsdən geriyə yalnız divardakı köhnə şəkildəki gülüş və qəlbindəki sızlayan bir həsrət qalmışdı. Bu şeirin və ya hekayənin və ya daha
"Darıxıram" sözü bəlkə də azdır,Sənli xatirələr bir bütöv yazdır.Dualarım sənlə, ruhun şad olsun,Məkanın cənnətdə, yerin nur olsun.
Deyirdin: "Böyü sən, dayağım olarsan",İndi boyun yetir, sən yoxsan, Ata.Dünyanın yükünü tək daşıyıram,Çiynimdə ağır bir qəm yoxsan, Ata. O an anladı ki, atası fiziki olaraq yanında
Gözüm hər tərəfdə səni axtarır,Xəyalın qarşımda durur, boylanır.Sənsiz bu otağın şamı da sönüb,Hər künc-bucağında adın səslənir.