Jak Sobie Wyobraејasz Z Krytykд…, Jak Nie Moејesz ... Online

Czy chciałbyś, abyśmy pogłębili ten temat w kontekście , np. relacji osobistych lub sfery zawodowej?

Jak zatem budować relację z krytyką, gdy brakuje nam sił? Jak sobie wyobraЕјasz z krytykД…, jak nie moЕјesz ...

Należy oddzielić formę od treści. Nawet jeśli ktoś przekazuje nam uwagę w sposób grubiański, warto zadać sobie pytanie: „Czy w tym ataku jest ziarno prawdy, które mogę wykorzystać dla siebie?”. To odzyskanie sprawstwa – to ja decyduję, co z tej wypowiedzi wezmę, a co odrzucę jako śmieć emocjonalny nadawcy. Czy chciałbyś, abyśmy pogłębili ten temat w kontekście

Pierwsza emocja po usłyszeniu krytyki jest niemal zawsze obronna. Kluczem jest pozwolenie sobie na ten impuls, ale niepodejmowanie na jego podstawie żadnych działań. „Nie muszę odpowiadać teraz” to najpotężniejsze narzędzie ochrony własnych granic. Należy oddzielić formę od treści

W takim momencie krytyka przestaje być opinią o naszym działaniu, a staje się wyrokiem na temat naszej tożsamości. Jeśli ktoś mówi: „Twoja praca jest niedbała”, a my słyszymy: „Jesteś niewystarczający”, mechanizmy obronne przejmują stery. Pojawia się paraliż, złość lub wycofanie. Bariera „niemożności”

Radzenie sobie z krytyką, zwłaszcza gdy czujemy się przytłoczeni, nie polega na wyhodowaniu „grubej skóry”, która nic nie czuje. Polega raczej na zbudowaniu elastycznego kręgosłupa wartości, który pozwala nam przyjąć informację, przetrawić ją i odrzucić to, co toksyczne. Prawdziwa siła nie tkwi w tym, by nie czuć bólu oceny, ale by nie pozwolić, by ta ocena zdefiniowała to, kim jesteśmy.

Co to znaczy, że nie możemy sobie z czymś poradzić? Często wynika to z braku rozgraniczenia między „ja” a „moim dziełem/zachowaniem”. Jeśli utożsamiamy swoją wartość z efektami swojej pracy, każdy negatywny komentarz staje się egzystencjalnym zagrożeniem.